ฟาร์มสุกรนำระบบให้อาหารแบบเปียกที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูลมาใช้

ลองจินตนาการถึงการเลี้ยงสุกรให้มีสุขภาพดีขึ้น โตเร็วขึ้น โดยใช้ปริมาณอาหารน้อยลง พร้อมๆ กับการลดต้นทุนการจัดการของเสียไปพร้อมกัน การให้อาหารแบบแห้งแบบดั้งเดิมได้ถึงขีดจำกัดประสิทธิภาพแล้วจริงหรือ? คำตอบอาจทำให้คุณประหลาดใจ ระบบให้อาหารแบบเปียกกำลังกลายเป็นวิธีการให้อาหารที่พลิกโฉมอุตสาหกรรมการผลิตสุกรอย่างเงียบๆ

ระบบให้อาหารแบบเปียกผสมอาหารและน้ำเข้าด้วยกัน ทำให้สุกรสามารถเข้าถึงทั้งสองอย่างได้พร้อมกันจากที่เดียว เมื่อเทียบกับการให้อาหารแบบแห้งทั่วไป ระบบเหล่านี้มีข้อได้เปรียบที่สำคัญหลายประการ:

• ความเร็วในการกินและการบริโภคที่เพิ่มขึ้น: งานวิจัยแสดงให้เห็นว่าสุกรกินอาหารเปียกเร็วกว่าอาหารแห้ง 20% อาหารที่ชื้นกลืนและย่อยง่ายขึ้น ลดความเครียดในการกิน ระบบที่ช่วยให้สุกรผสมอาหารและน้ำตามความชอบสามารถเพิ่มปริมาณการบริโภคต่อวันได้ 6-15% สำหรับสุกรแม่พันธุ์
• การสูญเสียอาหารที่ลดลงและอัตราการเปลี่ยนอาหารที่ดีขึ้น (FCR): การออกแบบถังให้อาหารแบบเปียกช่วยลดการหกหล่น และความชื้นของอาหารทำให้สารอาหารสามารถดูดซึมได้ดีขึ้น ซึ่งหมายถึงการผลิตเนื้อสุกรมากขึ้นโดยใช้ปริมาณอาหารน้อยลง
• ความต้องการแรงงานที่ลดลง: กลไกการปรับขั้นสูงรองรับประเภทและสูตรอาหารที่แตกต่างกันโดยอัตโนมัติ ลดการแทรกแซงด้วยตนเอง
• สุขภาพลำไส้ที่ดีขึ้น: อาหารที่ชื้นช่วยให้อุจจาระนิ่มลงและลดอาการท้องผูก ส่งผลให้การดูดซึมสารอาหารดีขึ้น
• การอนุรักษ์น้ำ: ระบบเหล่านี้สามารถลดการสูญเสียน้ำได้ 35% เมื่อเทียบกับระบบการดื่มแบบดั้งเดิม โดยการลดการหกหล่นที่เกิดจากการเล่น

ผลกระทบที่วัดผลได้ของระบบให้อาหารแบบเปียกขยายไปไกลกว่าสุขภาพสัตว์:

• อัตราการเจริญเติบโตที่เร็วขึ้น: สุกรขุนแสดงอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ยต่อวัน (ADG) สูงขึ้น 5% ในขณะที่สุกรอนุบาลอาจเห็นการปรับปรุง 5-10% ทำให้ระยะเวลาในการเข้าสู่ตลาดสั้นลง
• ประสิทธิภาพของอาหาร: ระบบแสดงให้เห็นถึงการลดการบริโภคอาหารลง 2.3% ต่อปอนด์ของเนื้อสุกรที่ผลิตได้
• การประหยัดค่าใช้จ่ายในการจัดการของเสีย: การใช้น้ำที่ลดลงหมายถึงปริมาณมูลสัตว์ที่น้อยลงและต้นทุนการกำจัดที่ต่ำลง
• ผลตอบแทนจากการลงทุน: ระบบคุณภาพมักจะคืนทุนภายใน 2-3 รอบการผลิตผ่านการเพิ่มประสิทธิภาพ โดยมีอายุการใช้งานเกิน 20 ปี

ระบบให้อาหารแบบเปียกให้คุณค่าตลอดวงจรการผลิต:

• การคลอดลูก: สนับสนุนการผลิตน้ำนมที่สูงขึ้นโดยการเพิ่มปริมาณการกินอาหารของแม่สุกรให้สูงสุด
• การอนุบาล: ช่วยให้การเปลี่ยนจากการหย่านมเป็นไปอย่างราบรื่นด้วยอาหารที่ย่อยง่ายสำหรับระบบย่อยอาหารที่กำลังพัฒนา
• การขุน: เพิ่มประสิทธิภาพอัตราการเจริญเติบโตและการเปลี่ยนอาหารในสุกรขุน
• การพัฒนาสุกรสาว: ให้สารอาหารที่สมดุลสำหรับสุกรทดแทนที่จะใช้ในการผสมพันธุ์

ข้อควรพิจารณาที่สำคัญสำหรับการนำไปใช้ ได้แก่:

• ขนาดการดำเนินงานและความต้องการความจุของถังให้อาหาร
• ความต้องการเฉพาะของแต่ละช่วงการผลิต
• ความเข้ากันได้กับประเภทอาหาร
• ข้อจำกัดด้านงบประมาณ
• บริการสนับสนุนจากผู้ผลิต

เมื่อการวิเคราะห์ข้อมูลยังคงก้าวหน้า ผู้ผลิตสุกรจะได้รับความแม่นยำมากยิ่งขึ้นในการวัดประสิทธิภาพของระบบให้อาหารแบบเปียก เทคโนโลยีนี้เป็นมากกว่าแค่เครื่องมือ - เป็นการเปลี่ยนแปลงกระบวนทัศน์ไปสู่การผลิตสุกรที่มีประสิทธิภาพและยั่งยืน